Ο Γεώργιος Δουράτσος γεννήθηκε το 1894 στην Άνω Σύρο, η οποία θεωρείται το ιστορικό κέντρο του κυκλαδίτικου νησιού με ισχυρή παρουσία της καθολικής κοινότητας. Την εποχή εκείνη η Σύρος, και κυρίως η πρωτεύουσά της Ερμούπολη, άκμαζε οικονομικά με πολλές εμπορικές επιχειρήσεις και εργοστάσια, σ’ ένα από τα οποία -στο λεγόμενο «Σμυριγλάδικο»- εργαζόταν και ο πατέρας του. Συμπατριώτης του ήταν την ίδια εποχή ο «Πατριάρχης» του ρεμπέτικου τραγουδιού, Μάρκος Βαμβακάρης.

Ήταν ένα από τα έντεκα παιδιά, δέκα αγόρια και ένα κορίτσι, του Κάρολου Δουράτσου και της Ελπίδας Βακονδίου, που αν και μεγάλωσε κάτω από δύσκολες οικονομικές συνθήκες κατετάγη -μετά τις γυμνασιακές του σπουδές στο Ελληνικό Στρατό, και το 1915 μονιμοποιήθηκε με το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Παράλληλα αποφοίτησε και από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, ενώ έως το βαθμό του λοχαγού υπηρέτησε σε διάφορες στρατιωτικές μονάδες.

Θα λάβει μέρος στις επιχειρήσεις του Α’ Π.Π. στην Μακεδονία, αλλά και στην Μικρασιατική Εκστρατεία που θα ακολουθήσει και θα διακριθεί -στο πεδίο της μάχης- για το θάρρος και την τόλμη του.
Την περίοδο του μεσοπολέμου έως και την κήρυξη του Β΄ Π.Π. θα διατελέσει : 
• Yποδιοικητής του κέντρου Βασικής Εκπαίδευσης Τριπόλεως
• Διοικητής της 37ης Ταξιαρχίας
• Διοικητής του Κέντρου Βασικής Εκπαίδευσης Λαμίας
• Διοικητής της Τεχνικής Σχολής Εκπαίδευσης Καρδίτσας
• Αρχηγός του Β΄και Γ΄ Κλάδου του Α’ Σώματος Στρατού
• Διοικητής του Οχυρού Ρούπελ.

Η κήρυξη του Β΄ Π.Π. και ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος θα τον βρει διοικητή του Οχυρού Ρούπελ, του VI Συνοριακού Τομέα στις Σέρρες, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην προετοιμασία της φρουράς του κατά γερμανική επίθεση που ακολούθησε τον Απρίλιο του 1941. «Μπαρουτοκαπνισμένος», κυριολεκτικά, και με στρατηγικές ικανότητες, θα πετύχει κάτι που έως τότε φάνταζε ακατόρθωτο. Να αναγκάσει τους Γερμανούς, που  ήταν η μεγαλύτερη στρατιωτική μηχανή της Ευρώπης, να αλλάξουν άρδην τα αρχικά τους σχέδια για κατάληψη της Θεσσαλονίκης.

Η ψυχραιμία, η μεθοδικότητά του, το πνεύμα συνεργασίας και η πίστη στο δίκαιο του αγώνα, είχε ως αποτέλεσμα να καταφέρει να «κάμψει» το γόητρο της ισχυρότερης πολεμικής μηχανής της Ευρώπης, αφού -παρά τη λυσσαλέα επίθεση των γερμανικών στρατευμάτων από έδαφος και αέρα, το Ρούπελ δεν έπεσε στα χέρια του εχθρού.
Η απάντηση του Δουράτσου στην απαίτηση των Γερμανών για παράδοση του Ρούπελ, «Τα οχυρά δεν παραδίδονται, αλλά καταλαμβάνονται» , έμεινε και έγραψε ιστορία. 
Τελικά, υπακούοντας στις εντολές των ανωτέρων του, παρέδωσε στις 10/4/1941 το οχυρό Ρούπελ στις γερμανικές δυνάμεις, αφού προηγουμένως οι εισβολείς παρέκαμψαν τα Στενά του Στρυμόνα και έφτασαν στην Θεσσαλονίκη μέσω Γιουγκσολαβίας και Δοϊράνης. Αναγνωρίζοντας τον ηρωισμό και την αυτοθυσία της φρουράς του Ρούπελ, οι Γερμανοί συνεχάρησαν τον Γεώργιο Δουράτσο και απέδωσαν τιμές την ώρα αποχώρησης της φρουράς του Ρούπελ, που δεν αιχμαλωτίστηκε.

Στα απομνημονεύματά του ο Κωνσταντίνος Δυναμίδης (1889-1969), που πολέμησε τους Γερμανούς εισβολείς στο Ρούπελ το 1941, γράφει για τη στιγμή της παράδοσης : “Αφού μπήκαμε ανά δύο φωνάζει και τους άλλους δύο Γερμανούς που ήτανε μαζί του και αρχίζει η πιο συγκινητική στιγμή για όλους όσοι ζήσανε και τα είδανε. Αρχίζει ο στρατηγός να μας χαιρετά εν στάσει και προσοχή, τόσο ο ίδιος όσο και οι δύο Γερμανοί, να μας χαιρετούν εν στάσει και προσοχή επίσης, αναγνωρίζοντας την παλικαριά μας. Και αφού τελείωσε η χειραψία όλων χαιρετά και τον λοχαγό μου και του λέει επιλέξει «παρτί χάους». Τότε πρωτοάκουσα τη λέξη «παρτί χάους». Ύστερα μας πήρε ο λοχαγός και πήγαμε στη γενική είσοδο του οχυρού που θα ερχόντουσαν και οι άλλοι τέσσερις λόχοι. Και ο διοικητής Γεώργιος Δουράτσος, αφού συγκεντρωθήκαμε όλη η δύναμη, οι απομείναντες του οχυρού Ρούπελ, ήρθε καβάλα επάνω σε ένα μαύρο άλογο και, αφού μίλησε πρώτα-πρώτα και μας έδωσε συγχαρητήρια, έδωσε το λόγο στον διοικητή και μας συνεχάρη και αυτός. Και μετά άλλη συγκίνηση μεγάλη, να βλέπεις δύο αξιωματικούς και να δίνει ο νικημένος ΄Ελληνας στον νικητή Γερμανό το ξίφος του. Και τότε του λέει ο γερμανός στρατιώτης με νόημα: «Σου ανήκει εσένα» και του κάνει πάλι νόημα να ανέβει στο άλογο. Αφού ανέβηκε του λέει τα ίδια λόγια στα γερμανικά, δηλαδή «Άλες, παρτί χάους». Και τότε να βλέπατε το κλάμα των παιδιών στρατιωτών».

Την περίοδο της κατοχής ο Γεώργιος Δουράτσος, έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, ενώ μετά την Απελευθέρωση τοποθετήθηκε Διοικητής της Στρατιωτικής Διοίκησης Δυτικής Μακεδονίας, όπου διηύθυνε επιχειρήσεις στη διάρκεια του καταστροφικού Εμφυλίου Πολέμου. Αποστρατεύτηκε το 1950 με το βαθμό του Υποστρατήγου.

Σε όλη τη διάρκεια της στρατιωτικής του πορείας, πρώτιστο μέλημα του Γεώργιου Δουράτσου, ήταν η προσφορά προς την Πατρίδα και την ελληνική κοινωνία γενικότερα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του στο αρχείο του ΓΕΣ, έλαβε συνολικά δέκα (10) παράσημα, τα οποία σήμερα εκτίθενται στο Στρατιωτικό Μουσείο του Οχυρού Ρούπελ, μετά από δωρεά των συγγενών του.

• Το μετάλλιο της νίκης Ευρωπαϊκού Πολέμου 1914-1918.
• Το Αριστείο Ανδρείας επιχειρήσεων Μικράς Ασίας.
• Το Αριστείο Ανδρείας επιχειρήσεων Οχυρού Ρούπελ.
• Το μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας.
• Το μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων Οχυρού Ρούπελ.
• Το μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων επιχειρήσεων 1941.
• Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως.
• Αριστείο Ανδρείας Επιχειρήσεων Οχυρών – 1941.
• Το παράσημο Φοίνικος Γεωργίου του Β΄
• Το Χρυσούν Σταυρό Γεώργιου Α’.

Μετά την αποστρατεία του έζησε στην Αθήνα, κοντά στην οικογένεια του αδελφού του Αντώνιου Δουράτσου, αφού ο ίδιος δεν δημιούργησε οικογένεια. Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός και ενέπνεε σεβασμό. 
Ο ίδιος συνέχισε να έχει επαφές με συμπολεμιστές του Ρούπελ, με τους οποίους βρισκόταν τακτικά σε κεντρικό καφενείο της Αθήνας, όπου συχνά έφερναν στη συζήτηση τα γεγονότα του 1941. Παρά τις προτάσεις συγγενικών του προσώπων να επισκεφθούν το Ρούπελ, τα επόμενα χρονιά, δεν το έκανε ποτέ, γιατί ήταν ιδιαίτερα ευσυγκίνητος.

Απεβίωσε το 1981 σε ηλικία 87 ετών και ετάφη στο Ι.Ν. Αγίου Λουκά Νέου Ηρακλείου Αττικής, με τις δέουσες τιμές, παρουσία εκπροσώπων της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, Σήμερα τα οστά του φυλάσσονται με ευλάβεια και σεβασμό, στο οστεοφυλάκιο του καθολικού κοιμητηρίου Νέου Ηρακλείου.

Ευχαριστούμε τον κ.Ελπιδοφόρο Δουράτσο, ανιψιό του ήρωα, για τις πληροφορίες.